Résumé
In 2002 opent de eerste Iederwijsschool haar deuren. Hier staan wensen van kinderen voorop en mogen ze zelf weten wát en hoe ze willen leren. Al snel is er veel media-aandacht, zowel de voor- als tegenstanders van deze onderwijsvorm zijn benieuwd wat er binnen de muren van de school gebeurt. Door de aandacht schieten nieuwe Iederwijsscholen als paddenstoelen uit de grond, maar er is ook kritiek. Zo noemt een CDA-Kamerlid het onderwijssysteem een 'veredelde speeltuin'. Na 2005 sluiten steeds meer scholen hun deuren. Iederwijskinderen van toen vertellen over hun beleving van de school.